Zagrożenia dla organów asymilacyjnych zbóż
Pojawienie się chorób w uprawie zbóż znacząco redukuje możliwość pełnego wykorzystania potencjału plonotwórczego rośliny uprawnej, ponieważ większość patogenów ogranicza powierzchnię blaszki liściowej i łodyg. Zabieg T2 w zbożach ma na celu ochronę górnych liści, które są najważniejszymi organami asymilacyjnymi (przypisuje się im aż 65% udziału w plonie).
Największymi zagrożeniami dla zbóż w fazie liścia flagowego są:
- Septorioza paskowana liści pszenicy
Choroba objawia się plamami różnych kształtów z ciemniejszą obwódką. Plamy powiększają się, zlewają i ulegają nekrozie. Na ich powierzchni pojawiają się czarne punkty, czyli piknidia. W rezultacie liście żółkną i zamierają.
Pierwszym symptomem rdzy brunatnej są chlorotyczne plamki, w miejsce których pojawiają się później rdzawo-brunatne skupienia urediniospor. Przy silnej presji mogą obejmować całe liście. Natomiast na spodniej stronie zasychających liści powstają telia.
Rdza żółta pojawiająca się w fazie liścia flagowego charakteryzuje się największą szkodliwością głównie dla pszenicy i jęczmienia. Na liściach między nerwami, w formie pasów, występują wówczas żółte skupienia urediniospor. Uredinia mogą obejmować również pochwy liściowe i źdźbła. Z czasem miejsca te ciemnieją i tworzą się czarne telia.
- Plamistość siatkowa jęczmienia
Rozwój choroby rozpoczyna się od pojedynczych ciemnych punktów, które mogą się powiększać i tworzyć ciemne nekrozy w formie kresek wzdłuż oraz prostopadle do nerwów. Powstała w ten sposób siateczkowata plama często otoczona jest jasną obwódką. Porażone liście zamierają.
Zagraża głównie uprawom jęczmienia i żyta. Objawy choroby to jasnobrązowe plamy z wyraźnie zaznaczoną obwódką w przypadku jęczmienia. Z kolei u żyta jest ona słabo zaznaczona. Wokół plam może się pojawiać chlorotyczna obwódka.