Uprawa buraka cukrowego jest szczególnie narażona na negatywne oddziaływanie chwastów. Istotnymi czynnikami, które o tym decydują, są szerokie międzyrzędzia, termin siewu i powolny rozwój roślin na początku wegetacji. Ochrona przed zachwaszczeniem zawsze była trudną częścią uprawy buraka, a zmiany w kwestii substancji aktywnych jeszcze bardziej utrudniają stosowanie herbicydów.
Pula gatunków, z jakimi przychodzi się mierzyć plantatorom buraków cukrowych, zawiera chwasty zarówno jedno-, jak i dwuliścienne. Do najczęściej spotykanych chwastów jednoliściennych w burakach zalicza się chwastnicę jednostronną, perz właściwy i włościcę. Największa konkurencja występuje ze strony gatunków mogących rozwijać się ponad łanem buraków – dotyczy to głównie gatunków dwuliściennych. Najbardziej uciążliwymi chwastami są komosa biała i szarłat szorstki. Oprócz tego problemem w uprawie buraka mogą być:
Rozpoczęcie ochrony herbicydowej powinno nastąpić najwcześniej, jak to możliwe. Pierwszy zabieg jest bez wątpienia zasadniczy i daje podstawę do kolejnych kroków ochronnych. Jego rolą jest zniszczenie jak największej liczby chwastów zaobserwowanych na polu, ale i tych dopiero kiełkujących. W zależności od potrzeb pierwszy zabieg może zostać wykonany przedwschodowo lub powschodowo.
Oprysk przedwschodowy na buraki można przeprowadzić doglebowo lub nalistnie. Preparaty działające doglebowo są doskonałym wstępem do następnych zabiegów nalistnych, dlatego to one są bardzo często wybierane przy pierwszym zabiegu herbicydem. W czasie przedwschodowego zabiegu dochodzi do eliminacji zachwaszczenia poprzez zahamowanie kiełkowania chwastów oraz zniszczenie ich siewek jeszcze przed pojawieniem się roślin uprawnych.
Już pojawienie się chwastów w pierwszych tygodniach po siewie znacząco wpływa na plon korzeni. Największa wrażliwość roślin buraka na chwasty notowana jest do fazy 6–8 liści właściwych. W tym okresie chęć dominacji chwastów wywołuje bowiem konkurencję o niezbędne do prawidłowych wschodów warunki.
Program skutecznej ochrony herbicydowej buraków przeważnie obejmuje trzy zabiegi. Jednak w latach, kiedy kiełkowanie buraków jest wydłużone z uwagi na niesprzyjające warunki, takie jak niska temperatura, prawdopodobnie będą konieczne dodatkowe opryski.
Uwzględniając fazy rozwojowe chwastów, wykonuje się zabieg herbicydowy w systemie dawek dzielonych, zazwyczaj w odstępie 7–10 dni. Walka z chwastami trwa zwykle do momentu zakrycia międzyrzędzi przez liście. Takie warunki zdecydowanie utrudnią kiełkowanie i wzrost chwastów.
Musimy przy tym pamiętać, że nieterminowe wykonanie zabiegów może oczywiście spowodować osłabienie skuteczności, ale i wystąpienie efektu fitotoksyczności na roślinach buraka.
Jedną z substancji aktywnych stosowanych do walki z chwastami jednoliściennymi jest cykloksydym – substancja selektywna dla roślin dwuliściennych. Działa systemicznie po uprzednim bardzo szybkim pobraniu przez części zielone chwastów. Dociera do korzeni i rozłogów roślin niepożądanych, powodując zahamowanie ich wzrostu i rozwoju. Efekt działania można zauważyć po 4–5 dniach (żółknięcie i zasychanie najpierw najmłodszych liści), a całkowite zamieranie chwastów po 3–6 tygodniach.
W walce z chwastami jednoliściennymi pomoże graminicyd Focus® Ultra 100 EC, który niezwykle skutecznie zwalcza m.in. perz, chwastnicę jednostronną, czy wiechlinę roczną.
W celu zapewnienia szerokiego spektrum zwalczanych chwastów należy sięgnąć po rozwiązania łączące dwa różne mechanizmy działania. W walce z chwastami dwuliściennymi w burakach warto postawić na synergistyczne połączenie chinomeraku i dimetanamidu-P, które wykorzystywane jest przeważnie w zabiegu doglebowym lub nalistnym na bardzo wczesnym etapie rozwoju chwastów, ale już po wschodzie buraków.
Działanie takiego rozwiązania polega na blokowaniu biosyntezy białek, lipidów i giberelin, co hamuje wzrost chwastów bezpośrednio po ich skiełkowaniu. Taki efekt daje herbicyd Tanaris®, który może być stosowany solo lub w mieszaninie z innymi preparatami. Jego dodatkowym plusem jest to, że służy do ochrony buraka przed chwastami jedno- i dwuliściennymi.